P-64 - 9 mm polski pistolet samopowtarzalny wz.1964 zaprojektowany do 9x18 mm naboju pistoletowego Maka-rowa. Opracowany w końcu lat pięćdziesiątych w Zakładzie Broni Strzeleckiej Centralnegcr Badawczego Poligonu Artyleryjskiego (późniejszy WITU - Wojskowy Instytut Techniczny Uzbrojenia w Zielonce) przez zespól w składzie: W. Czepu-kajtis, R. Zimny, H. Adamczyk, M. Adamczyk, S. Kaczmar-ski i J. Pyzel. Znany także pod nazwą CZAK (od pierwszych liter nazwisk twórców z wyjątkiem J. Pyzla, który dołączył do zespołu po ustaleniu nazwy broni). P-64 został wyłoniony w konkursie na nowy pistolet, rozpisany w 1958 roku. Na etapie prototypu wykonano dwie wersje CZAK-a: Model M (milicyjny, z magazynkiem o pojemności 6 nabojów, przystosowany do naboju 9x17 mm SR Browninga) oraz Model W (wojskowy, z dłuższą od Modelu M lufą i magazynkiem o pojemności 7 nabojów, strzelający nabojem 9x18 rnm Makarowa), W badaniach porównawczych obu pistoletów, które odbyty się w 1961 roku, lepszym okazał się Model M. W związku z tym przystosowano 90 do naboju Makarowa oraz dopracowano poprzez, m.in.: zmianę zaczepu zamka (likwidując jednocześnie jego zewnętrzny przycisk) i dodanie kopytka dna magazynka, ułatwiającego trzymanie pistoletu w dłoni. W1965 roku pistolet P-64, produkowany przez Zakłady Metalowe „Łucznik" w Radomiu, zaczęto wprowadzać do uzbrojenia wojska, milicji i służby bezpieczeństwa w miejsce stopniowo wycofywanego 7,62 mm pistoletu TT wz.1933. Obecnie broń nie jest już produkowana, ale nadal znajduje się w uzbrojeniu polskiego wojska i policji.